حضرت نوح عليه السّلام « * » استقامت نوح قوم نوح روزگارى دراز بت‌پرستى مىكردند . ايشان بتها را معبود خويش قرار داده بودند و از آنها اميد خير و دفع شر داشتند و آنچه در امور زندگى پديد مىآمد به اين بتها نسبت مىدادند ! اين خدايان نامهاى مختلفى داشتند و قوم نوح هريك از شئون حيات را مستند به يكى از اين بتها « ود ، يغوث ، سواع ، يعوق و نسر » « 1 » مىدانستند . تعقل ناقص و تجلى هواى نفس موجب گزينش بتها در جامعه و پرستش آنها گشته بود . تا آنكه خداوند نوح را كه از زبانى فصيح و بيانى شيوا برخوردار بود و عقلى وزين و حلمى فراوان داشت ، براى ارشاد آنان فرستاد . نوح از نعمت صبر در مقابل لجاجتها و قدرت پاسخ گويى با استدلال و برهان بهره‌مند و به روشهاى اقناعى آگاه بود . نوح عليه السّلام قوم خود را به سوى خدا دعوت كرد ولى قوم اعتنايى نكردند ، به آنان

--> ( * ) . داستان نوح از آيات زير اقتباس گرديده است : سوره آل عمران ، آيه : 33 ؛ سوره نساء ، آيه : 163 ؛ سوره انعام ، آيه : 84 ؛ سوره اعراف ، آيات : 59 تا 62 ؛ سوره يونس ، آيات : 71 تا 83 ؛ سوره هود آيات : 25 تا 49 ؛ سوره انبياء ، آيات : 76 تا 77 ؛ سوره فرقان ، آيه : 37 ؛ سوره شعرا ، آيات : 105 تا 122 ؛ سوره عنكبوت ، آيه : 14 و 15 ؛ سوره صافات ، آيات : 75 تا 82 ؛ سوره نوح ، آيات : 1 تا 28 ؛ سوره قمر ، آيات : 9 تا 16 ؛ سورهء مؤمنون ، آيات : 23 تا 31 و آيه : 5 و 6 . ( 1 ) . نام اين بتها از قوم نوح به عرب منتقل شده است .